با بارون های آخر سال تب خیابونا یه کم آروم شد. آدمای شهر من انگار فکر می کنن داره قحطی میاد انگار قراره همه چی تموم بشه. آدمای شهر من این چند روزه به همه غم و غصه هاشون پشت کردن و فقط منتظرن سال جدید بیاد. بوی عید خیلی وقته تو شهر و دیار من پیچیده. شهر من پر از ماهی و سبزه و عود و عنبره. آدمای شهر من چقدر زیبان. آدمای شهر من تو رگشون پر از حس شادیه. خدا کنه سال جدید کوله بارش پر از شادی و خوشی و سلامتی باشه. عزیز من سال نو مبارکت باشه.

امام مهربانم سلام.

خدا را شکر که خدا تو را از ما نگرفت.

نامت رضای غریب است و تو به غربت رضا دادی.

خدا را شکر که خدا تو را از ما نگرفت.

تو اگر نبودی نمی دانم دستان خسته اینهمه شکسته دل باید به کدام پنجره وصله می خورد و لبان آنان بر کدام ضریح بوسه می زد

 تو اگر اینجا نبودی اینجا چیزی کم داشت.

تو اگر اینجا نبودی هیچ فقیری حاجی نمی شد.

تو اگر اینجا نبودی هیچ چشمی طلایی نمی شد.

تو اگر اینجا نبودی شاید قبرت بی چراغ می شد مانند بی چراغ های بقیع

تو اگر اینجا نبودی به حریمت هتک حرمت می شد.

تو اگر اینجا نبودی لبهایمان چیزی برای زمزمه نداشت

خدا را شکر خدا تو را برایمان نگه داشت

و....

تو اگر اینجا نبودی راست می گویم ما هم نبودیم

امشب کبوتران مدینه، گاه در حریم  سبز حرم پیامبر(ص) طواف می کنند گاه در بقیع بالهاشان در کنار بالهای فرشتگان بر خاک غریب بقیع می سایند و بر زائرانی که از  آن سوی پنجره قبرستان بقیع سلام بر قبر کریم اهل بیت می فرستند گردی از خاک درد آلود بقیع را  بر سر و روی  آن زائران حرم بی چراغ حسن (ع) می افشانند.

وقتی از خم کوچه می گذشت، کوچه خم شد، برای لحظه ای آسمان مکثی کرد، خورشید متعجب ماند،،زمین نچرخید، باد آرام گرفت. او از مسیر نگاهم دور شد و دور شد تا یک نقطه از او ماند فقط یک نقطه. دلم به ماه و خورشید و زمین و باد، گرم بود ولی وقتی از او هیچ ماند دوباره کوچه همان کوچه قدیمی شد.آسمان به راه افتاد و خورشید تابید. زمین چرخید باد هم در مسیر همیشگی اش وزید. و من باز تنهائیم را مانند یک سیب با سایه ام قسمت کردم.

او فقط سه ساله بود

4/2/61ه.ق